ปัญหาและสาเหตุทั่วไปในการใช้สารเคลือบหลุมร่องฟันซิลิโคนทางสถาปัตยกรรม

ในระหว่างการก่อสร้างและการใช้งาน สารเคลือบหลุมร่องฟันซิลิโคนในอาคารมีแนวโน้มที่จะเกิดข้อบกพร่องทั่วไป เช่น การหลุดร่อน การแตกร้าว สีเหลือง หรือ

การเปลี่ยนสี การแข็งตัวไม่ดี น้ำรั่ว และการหย่อนคล้อยของพื้นผิว ปัญหาเหล่านี้ส่งผลต่อการซีลและการป้องกันอย่างมาก

ประสิทธิภาพของผนังม่าน หน้าต่าง ประตู และภายนอกอาคาร ปัญหาเหล่านี้ส่วนใหญ่เกิดจากการก่อสร้างที่ไม่เหมาะสม

สภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม หรือการเลือกใช้วัสดุที่ไม่เหมาะสม แทนที่จะเป็นข้อบกพร่องด้านคุณภาพผลิตภัณฑ์โดยธรรมชาติ คราบน้ำมัน ความชื้น หรือฝุ่นเกาะ

พื้นผิวของวัสดุพิมพ์ที่ไม่ได้รับการทำความสะอาดและทำให้แห้งอย่างทั่วถึงอาจทำให้เกิดการยึดเกาะล้มเหลวและการหลุดออกตามมา การก่อสร้าง

ภายใต้อุณหภูมิต่ำ ความชื้นสูง หรือในสภาพแวดล้อมที่เกิดการควบแน่นบนพื้นผิวอาจส่งผลให้พื้นผิวภายในและภายนอกไม่เท่ากัน

การบ่มตัวของยาแนวทำให้ยังคงไม่มีรสนิยมที่ดี ความกว้าง ความหนา ของรอยต่อที่ไม่เพียงพอ หรือการตกแต่งขอบที่ไม่สอดคล้องกัน ทำให้เกิดความเครียดที่ไม่สม่ำเสมอ

การกระจายตัวระหว่างการขยายตัวและการหดตัวเนื่องจากความร้อน ทำให้วัสดุยาแนวมีความเสี่ยงสูงต่อการฉีกขาดและความเสียหายเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากการทำซ้ำ

ความผันผวนของอุณหภูมิ เพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้ พื้นผิวต้องได้รับการทำความสะอาดและขัดทรายอย่างทั่วถึงก่อนใช้งานเพื่อให้แน่ใจว่าแห้งและสะอาด

พื้นผิว. การควบคุมอุณหภูมิและความชื้นในการก่อสร้างอย่างเข้มงวดถือเป็นสิ่งสำคัญ โดยหลีกเลี่ยงการทำงานในช่วงที่มีฝนตกหรือน้ำค้างได้ง่าย ขนาดข้อต่อ

ควรได้มาตรฐานและต้องตกแต่งขอบอย่างเหมาะสม ควรใช้วัสดุกันซึมที่มีโครงสร้างและทนต่อสภาพอากาศอย่างถูกต้องและไม่ใช้เลย

ผสม; เมื่อเชื่อมชั้นยาแนวทั้งเก่าและใหม่ จะต้องรับประกันความเข้ากันได้ และระยะเวลาการบ่มควรได้รับการปกป้องจากการสัมผัสฝน

การปฏิบัติตามมาตรการเหล่านี้สามารถป้องกันความล้มเหลวในการปิดผนึกต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยืดอายุการใช้งานของโครงการ